Στην παραλία του Ελληνικού ξεκινά η νέα σεζόν - New season 2009 starts at Ellinikon beach.
En follows.
Η νέα σεζόν του καλοκαιριού 2009 ξεκίνησε στην παραλία του Ελληνικού με την τοποθέτηση ενός ειδικού αναβατορίου, εδραιωμένου στην υπάρχουσα εξέδρα που προσφέρει άνετη και ασφαλή μεταφορά από το επίπεδο της εξέδρας στη θάλασσα.
Η πρόσβαση στην υπάρχουσα εξέδρα στα βόρεια της παραλίας θα βελτιωθεί περαιτέρω εντός των ημερών και παράλληλα με την υποστήριξη του προσωπικού, είμαστε σε θέση να χαρακτηρίσουμε αυτή την παραλία, αν όχι 100% προσβάσιμη, όμως πάρα πολύ φιλική για τα άτομα με κινητική αναπηρία.
Στην παρούσα φάση, με την ανυπαρξία κεντρικής υποστήριξης και της υποχώρησης της διεκδίκησης ποιότητας ζωής για τις αποκλεισμένες ομάδες του πληθυσμού, αποκτά μεγάλη σημασία, ότι ένα έργο πρόσβασης όχι μόνο υποστηρίχτηκε και κατασκευάστηκε, αλλά είναι αποτέλεσμα της δέσμευσης και της επιμονής των τοπικών αρχών του Δήμου Ελληνικού αλλά και του αιθεροβάμονα που κρατά αυτό το blog και επιμένει να θέλει να δίνει τη δυνατότητα σε κάθε συνάδελφο να γευθεί το αγαθό της κολύμβησης και της αναψυχής σε αυτό εδώ τον τόπο. Ιδιαίτερες ευχαριστίες στο φίλο, συνεργάτη και κατασκευαστή Ζαφείρη Κοντογεώργη για την αγάπη και την εργασία του, που χωρίς αυτά, το αναβατόριο δεν θα είχε πραγματοποιηθεί.
The summer starts at Elliniko beach, with the instalation of a special hoist that allows to a wheelchair user or any other person with reduced mobility to enter the sea with safety and great comfort.
This hoist as any other hoist that is so close to the sea had to be manifactured for this specific purpose and has been specially designed to offer the best to the disabled swimmers that are going to use it.
Very special thanks to the constractor, dear friend Zafiris Kontogeorgis, whos care and tremendous effort made possible this little but so important project to be done, for those, that have to give a daily fight in order to have the right to taste what the majority of society takes for granted.
Please come and enjoy swimming.
Επιστρέφοντας οίκαδε (δηλαδή στα γραφεία της μισθωτής εργασίας -ένας ευφημισμός της σκλαβιάς)
κι έχοντας τελέψει με τις μετρημένες ημέρες της δοτής ελευθερίας (παρά το θέρος -αυτό που συνήθως αποκαλούμε διακοπές), θα έλεγα να ξαναρχίσουμε την καθημερινή μας κουβέντα
επαινώντας το καλόν και το ωραίον -έτσι σαν μια σπονδή στις ευμενείς εκβάσεις των ανθρώπινων -λέμε τώρα· πιθανόν απίθανον το πιθανότερο, αλλά δεν χάνουμε τίποτα να το προσπαθήσουμε.
Σοφότεροι ημών οι αρχαίοι (δεν τους είχε αποβλακώσει η τηλεόραση και η διαφήμιση) σε ανάλογες περιπτώσεις... έβριζαν! Βρισιές αποτρεπτικές. Οταν, για παράδειγμα, θαύμαζαν κάποιον κι ήθελαν να τον επευφημήσουν δημοσίως, σε μια γιορτή ή με κάποιαν άλλη ευκαιρία, τον μπινελίκωναν κανονικά, διότι πίστευαν ότι έτσι θα ξόρκιζαν το κακό, το δολερό μάτι, τη ζήλεια και τον φθόνο (των θεών και) των ανθρώπων. Κατά τον ίδιον τρόπο που, έως προσφάτως, μας έλεγαν και οι γιαγιάδες μας «άει να χαθείς, σίχαμα»,
με τόσην τρυφερότητα και λατρεία (στα εν λόγω «σιχάματα») λες και ο καθένας από μας να ήταν ο Απόλλωνας προσωποποιημένος, αρχάγγελος μαζί και καπετάν κατεπάνω, το κυρίως μέλημα της Παναγιάς, να ζήσει
να μεγαλώσει, να προκόψει -«να γίνει καλός άνθρωπος στην κοινωνία»
Και υπάρχουν τέτοιοι «καλοί άνθρωποι στην κοινωνία». Πολλοί ή λίγοι, είναι πάντοτε αυτοί που κάνουν τη διαφορά, το άλας της Γης. Οπως αυτοί που δημιούργησαν στην πλαζ του Αγίου Κοσμά την υποδομή που χρειάζονται άνθρωποι με κινητικά προβλήματα κι άλλες αναπηρίες
για να κάνουν κι αυτοί το μπάνιο τους όπως όλος ο κόσμος, είτε για την αναψυχή τους είτε για ιαματικούς λόγους. Εύγε στον κ. Γεράσιμο Πόλη (αρχιτέκτονας) από τον Πειραϊκό Σύλλογο Κινητικά Αναπήρων που σχεδίασε κι έστησε το αναβατόριο, το οποίον χρησιμοποιούν οι άνθρωποι που το έχουν ανάγκη για να βρεθούν στην αγκαλιά της θάλασσας. Εύγε και στον δήμαρχο Ελληνικού, κ. Χρήστο Κορτζίδη που τήρησε τις υποσχέσεις του προς τους αναπήρους· τους βλέπω, δήμαρχο και αρχιτέκτονα, πανευτυχείς σε φωτογραφία που δημοσίευσε η «Espresso» -ρεπορτάζ της κυρίας Μαρίας Αντωνοπούλου- να χαμογελούν με εκείνην την ικανοποίηση του ανθρώπου που έχει κάνει το καθήκον του,
που έχει πάει ένα βηματάκι πιο μπροστά τον τρόπο (ζωής) όλων μας, σε αυτό το δύσκολο συνανήκειν, όπου επιλέγει διαρκώς κανείς, αν οι άλλοι είναι η κόλασή του ή ο παράδεισός του. Εύγε και σε όλους εκείνους που δούλεψαν υπέρ του καλού καγαθού, γνωστού και ως ωραίου και αληθινού...
...αν μου επιτρέπετε να χρησιμοποιήσω ορισμένες λέξεις τρε μπανάλ τε και πασέ. Τα σέβη μας...
Labels: accessibility, beach, disability, hoist for disabled, sea, sea hoist for disabled, swimming
posted by gerasimos polis @ 1:51 PM
1 comments
